خوش آمدید

یکشنبه 19 فروردین‌ماه سال 1386
<<اینترنت ملی>>به تاریخ پیوست.

سلام به برو بچ گل....

امروز یه مطلب براتون آوردم که تاسف آوره واقعاً.....

یادتونه تو یکی از جلسات دیسکاشن کاملاً راجع به مزایا و

معایب اینترنت ملی و اینکه عملی میشه یا نه صحبت

کردیم؟؟؟حالا مطلبو بخونید......در ضمن با نظرات خودتون

من رو راهنمایی کنید.

 


در سال جاری نه تنها اسمی از اینترنت ملی در بودجه پیشنهادی دولت برده نشد، بلکه حتی بودجه‌‏ای به فناوری اطلاعات نیز اختصاص داده نشد تا وزارت ارتباطات بتواند از محل آن این پدیده نو را به عنوان اولین کشور در جهان به سرانجام رسانده و ادعای خلق اینترنت را در جهان داشته باشد.









این روزها دیگر صحبت از اینترنت ملی نیست. واژه‌‏ای که از زبان مدیران وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات در بهمن‌‏ماه سال 84 مطرح و به نقل محافل کارشناسی و رسانه‌‏ای تبدیل شد، این روزها خاموش مانده است.
به گزارش ایلنا، بیش از یک سال از ابداع کلمه اینترنت ملی گذشته است؛ اما خبری از این ایده نوی دبیر شورایعالی فناوری اطلاعات برای رقابت با شبکه بی‌‏مرز اینترنت نیست.

عبدالمجید ریاضی که نبود شبکه ملی را ضعف اصلی IT درایران می‌‏دانست, آن روزها در حالی از اینترنت ملی به عنوان یک طرح مورد نیاز کشور نام می‌‏برد که فهم نسبی از مزایای اینترنت به عنوان یک شبکه جهانی اطلاع‌‏رسانی در کشور ایجاد شده بود.

اگرچه از زمان مطرح شدن اینترنت ملی کارشناسان بسیاری به نقد این پدیده پرداختند؛ اما پر واضح بود که ایجاد نسخه ایرانی از اینترنت نه عملی است و نه منطقی و اگر قصد بر این بود که به دلیل موضوعات هسته‌‏ای ایران و شرایط سیاسی شبکه‌‏ای در موازات اینترنت جهانی ایجاد شود، نیازی به انتخاب نام آن به عنوان اینترنت ملی نبود.

زمانی که کارشناسان فناوری اطلاعات بر این باور بودند که اینترنت در سطح کشور به تنهایی قابل راه‌‏اندازی نیست و مطرح کردن اینترنت ملی بدون داشتن دیتاسنتر ملی محال است, این مدیران تراز اول وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات بودند که به دفاع از استقرار یک اینترنت کشوری برخاستند و سنگش را به سینه زدند.
اما این دفاع تنها در یک بازه زمانی کوتاه‌‏مدت شکل گرفت و پس از رد درخواست بودجه آن توسط مجلس در سال 85 به دلیل توجیه نبودن مفهوم این طرح, به دست فراموشی سپرده شد.

در سال جاری نیز نه تنها اسمی از اینترنت ملی در بودجه پیشنهادی دولت برده نشد، بلکه حتی بودجه‌‏ای به فناوری اطلاعات نیز اختصاص داده نشد تا وزارت ارتباطات بتواند از محل آن این پدیده نو را به عنوان اولین کشور در جهان به سرانجام رسانده و ادعای خلق اینترنت و مبانی آن را در جهان داشته باشد.

به عقیده بسیاری از کارشناسان در آن زمان شبکه اینترنت ملی که کم‌‏کم به شبکه ملی اینترنت تغییر نام داد همان شبکه ملی دیتا بود که سال‌‏ها در حال راه‌‏اندازی است و پروژه‌‏ای که تنها مانع انتقال اطلاعات به خارج از کشور شود متفاوت از شبکه اینترنت ملی است.

واقعیت آن است که نسخه ایرانی اینترنت در جهت قطع نیاز از وابستگی به کشورهای دیگر، حرکت به سوی برنامه‌‏ریزی در جهت سانسور اطلاعات منتشر شده در اینترنت و ورود آن به کشور از طریق چند لایه کردن ورود اطلاعات به رایانه کاربران داخلی براساس معیارهای خاص مطرح شد؛ اما همانند اکثر طرح‌‏های وزارت ارتباطات در حد حرف باقی ماند و کم‌‏کم به دست فراموشی سپرده شد و شاید تنها یک بار خبری از ارائه طرح مفهومی اولیه آن از سوی مرکز تحقیقات مخابرات ایران به گوش رسید که آن هم فقط در حد یک خبر بود.

به هر حال و با توجه به ناتمام ماندن و به تاریخ پیوستن طرح‌‏های عظیمی که در کشور ما عناوین ملی بر دوش می‌‏کشند، واضح بود که پروژه اینترنت ملی نیز در حد و اندازه همین حرف و حدیث باقی خواهد ماند!


 

 


href="http://www.spreadfirefox.com/node&id=0&t=264">Download Day Download Day - Farsi

www.Siavashmusic.blogsky.com